Amerika

Misschien wel tegen beter in, maar Amerika blijft mijn land. Ondanks alle aanmerkingen die er te maken zijn, en dat zijn er vele, kan voor mij geen ander land wedijveren met Amerika. Het is allemaal weinig rationeel, maar mijn gevoel trekt me altijd weer naar dat land van die malle Trump. Natuurlijk heeft dat te maken met mijn jeugd. Wanneer je opgroeid op een afgelegen boerderij is de stap naar een huis op de prairie niet zo groot. We speelden cowboy en indiaantje tussen de koeien en de paarden, bouwden hutten in het bos en verstopten ons in het moeras. We stookten een vuurtje en schoten later met de windbuks de mussen van het dak. Weinig verheffend, maar wisten wij veel. We lazen de boeken van Arendsoog en Witte Veder, Winnetou en Old Shatterhand en later Walt Slade. We wisten nog niet van Wounded Knee en Little Big Horn. Dat kwam allemaal later, nadat ik Begraaf mijn hart bij de bocht van de rivier van Dee Brown had gelezen. Toen ik lid werd van NANAI, de Nederlandse Aktiegroep Noord-Amerikaanse Indianen. Er was natuurlijk de muziek van The Byrds en de Flying Burrito Brothers. Gram Parsons en Emmylou Harris kwamen op mijn pad. Bob Dylan en The Band bezongen de Amerikaanse historie. En in 1981 bezocht, samen met mijn bezocht ik, samen met mijn oude buurjongen Koert Schonewille, het ‘ beloofde’  land. Een rondreis die begon in Minneapolis  naar de Westcoast, het Diepe Zuiden, Mexico, New Orleans, de Mississppi Delta, al wist ik dat oen nog niet, en terug naar Wisconsin. In 1993 en 1999 bezocht ik met Harry Muskee opnieuw het land waar mijn muziek vandaan komt. In het begin van de 21-ste eeuw twee keer met Daniel Lohues op zoek naar de wortels van de blues en de country. En in 2007 verkende ik in mijn eentje de Appalachen en de Blue Ridge Mountains. Geboorteplaatsen van Carter Family, Bill Monroe en Dolly Parton.
Amerika kent prachtige, bruisende, steden als New York, Chicago, San Francisco en Dallas, maar voor mij is het toch vooral het eindeloze platteland, de enorme bossen en de grote rivieren.
Daarom op deze site veel plaatjes en bewegend beeld uit Amerika. Niet omdat er niet meer is, maar omdat het om de essentie gaat. En die ligt voor mij in Amerika. Ondanks Bach, Nietszche, Rodin en Heany.