Het leven is een reis. Langs bochtige wegen, snelle sporen, hoge bergen en diepe dalen. Maar er is altijd wat te zien, wanneer je er maar oog voor hebt. Mijn reis startte op de boerderij Moddergat B191 in Zuidwolde. Daar liggen m’n wortels. Daar leerde ik de taal en cultuur die de reis vorm gaven. En altijd was er een brug.
Tussen vroeger en nu, Europa en Amerika, muziek en literatuur en tussen generaties.
Soms was het leven een draaikolk, stormde het hevig en dan weer vlak en eentonig. Maar altijd was er beweging. De nieuwsgierigheid naar het andere.
‘Trap mar an dat ding!’
In 2007 waren kolen de brandstof voor de economie. In de Appalachen, Virginia en Oost-Kentucky, dolven de mijnwerker het zwarte goud. De eerste protesten waren er al. ‘Mountaintop removal’, bergtoppen verdwenen door de dagbouw. Maar de treinen reden nog af en aan. En de trucks denderden over de highways. In de dorpen in de dalen zag men de zon alleen tussen 11 en 16 uur. Hard leven